De kern van narrative sensemaking
Het draait om het systematisch verzamelen en analyseren van micro-narratieven – kleine verhalen van ervaringen zoals mensen ze daadwerkelijk beleven. In plaats van vooraf te bepalen wat belangrijk is, ga je uit van de kennis die al aanwezig is bij de mensen in de praktijk zelf. Die verhalen worden door de vertellers zelf gecodeerd, wat betekent dat zij bepalen welke thema’s, emoties of contexten relevant zijn in hun eigen ervaring.
Kortcyclisch en methodisch werken
De storycycles werken met korte iteraties. Je verzamelt verhalen, analyseert patronen, en gebruikt die inzichten om weer nieuwe vragen te stellen of te interveniëren. Dit kortcyclische karakter maakt het mogelijk om snel te leren en bij te sturen, zonder maanden te wachten op grote onderzoeksrapporten.
Multiperspectiviteit als rijkdom
Door verhalen van verschillende mensen te verzamelen – verschillende rollen, achtergronden, posities in een organisatie of gemeenschap – ontstaat een rijk, gelaagd beeld. Geen enkele waarheid, maar meerdere waarheden naast elkaar. Dit multiperspectief laat zien hoe dezelfde context heel anders kan worden ervaren door verschillende mensen, en juist die variatie is waardevol.
Van individuele naar collectieve sensemaking
Wat vooral krachtig is: je ziet niet alleen wat individuele mensen ervaren, maar ook hoe de context daarop invloedt. Patronen in de verhalen onthullen welke structurele factoren, cultuurkenmerken of systeemdynamieken betekenis vormen. Zo begrijp je beter waarom mensen doen wat ze doen, niet omdat je het hen vraagt, maar omdat hun verhalen het laten zien.
